Wydział ds. Nowej Ewangelizacji
Nabożeństwo Słowa Bożego w rodzinie (Domowa liturgia Słowa)

 

I.                   Wprowadzenie ogólne

W Niedzielę Słowa Bożego miała miejsce intronizacja Księgi Słowa Bożego. Bp Piotr Libera, dołączając się do apelu papieża Franciszka, zachęcał, aby Biblia miała w naszych domach szczególne miejsce.  Zauważmy, że Kościół przygotował nas na początku tego roku na czas, kiedy nie będziemy mogli uczestniczyć w nabożeństwach w Kościele, gdy będziemy tęsknić za słuchaniem Słowa Bożego w kościołach i nade wszystko za Eucharystią.

Bp Piotr Libera, podczas Nabożeństwa Słowa 26 stycznia 2020 r. podkreślał, że Niedziela Słowa Bożego nie może być jeszcze jednym „świętem kościelnym”, które mija, a dzień później zapomina się, co świętowano. Biblia w domach nie chce być tylko ozdobą, nie chce, aby kurz pokrywał jej obwolutę. Bóg w swoim Słowie „jest naprawdę na wyciągnięcie ręki, na wyciągnięcie serca każdego z nas”. On sam dołącza do ludzi w czasie wędrówki przez codzienność. Chce dać nam nadzieję, szczególnie wtedy, gdy kolejny raz z bólem stwierdzamy, że jesteśmy przytłoczeni czymś innym, niespodziewanym, co przyniosło życie. Pragnie sam otworzyć nam oczy, abyśmy mogli Go poznać i ucieszyć się Jego obecnością. I pragnie się nam dać w Słowie, tak, jak się nam daje w Łamanym Chlebie.

Bóg nas prowadzi. Jesteśmy zaskoczeni sytuacją, której się nie spodziewaliśmy. Gdy nie możemy uczestniczyć w nabożeństwach i liturgii w kościołach, warto sobie przypomnieć, że rodzina jest „Kościołem domowym”. Nie możemy mieć w naszych domach Najświętszego Sakramentu – Ciała Chrystusa, ale możemy i powinniśmy mieć ołtarz Słowa, który będzie szczególnym  miejscem w domu.

Zadanie: Przygotujmy w naszych domach ołtarz Słowa, na którym będzie wyeksponowane Pismo Święte, świeca, kwiaty.

Gromadźmy się przy tym stole, łącząc się w modlitwie z całym Kościołem.

 

 II.                   Nabożeństwo Słowa (liturgia domowa)

 

Nabożeństwo domowe można praktykować codziennie, szczególnie w czasie pandemii. W niedzielę zachęcamy do uczestnictwa we mszy świętej radiowej, telewizyjnej lub internetowej, według zaleceń Biskupa miejsca. Nabożeństwo prowadzi ojciec lub inna osoba z rodziny.

Podczas nabożeństwa czyta się i rozważa lektury biblijne z liturgii Mszy św. danego dnia (dostępne w Internecie, np. mateusz.pl/czytania/2020, lub pomocach książkowych drukowanych); podział czytań można przygotować wcześniej

 

Przebieg nabożeństwa:

 

1. Znak krzyża ze słowami „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” oraz zapalenie świecy - symbolu Chrystusa Zmartwychwstałego – Światłości świata, wypowiadając słowa: „Światło Chrystusa”. Uczestnicy odpowiadają: „Bogu niech będą dzięki”

 

2. Zaproszenie do modlitwy uwielbienia Boga i słuchania Bożego Słowa oraz pieśń do Ducha Świętego.

 

3. Akt skruchy - przeproszenie siebie wzajemnie i Boga za grzechy i uchybienia oraz wyrażenie wzajemnego przebaczenia. Można odmówić wspólnie mszalne „Panie, zmiłuj się nad nami”.

 

4. Wspólna lektura Pisma Świętego (czytania z dnia). Wyznaczona osoba czyta fragment Pisma Świętego. Inni mogą mieć czytania także przed sobą.

 

5. Rozważanie. Przez chwilę wszyscy w ciszy rozważają usłyszane Słowo.

 

6. Dzielenie się Słowem Bożym. Każdy dzieli się z innymi myślami, jakie wzbudziło w nim Słowo Boże (kolejno lub spontanicznie). Co mówi mi Bóg przez te czytania? Na co zwraca uwagę? Do czego mnie wzywa? Można zacytować krótki fragment tekstu (werset lub jego część), który najbardziej do kogoś przemówił i dodać na końcu: „chwała Tobie, Panie”, „dziękuję Ci, Panie”, „Bądź uwielbiony w Twoim Słowie, Panie”, „Przepraszam Cię, Panie” „proszę Cię, Panie”, itd.

 

7. Modlitwa. Gdy wszyscy chętni (w wolności) się wypowiedzą, osoba prowadząca inicjuje modlitwę, która może przejść w modlitwę spontaniczną wszystkich – uwielbienia Boga, dziękczynienia, przeproszenia i prośby. Na zakończenie odmawia się modlitwę: „Ojcze nasz”.

 

8. Komunia Święta duchowa (można uklęknąć, przyjąć odpowiednią postawę ciała, która wyraża miłość, szacunek i cześć wobec Boga). Chodzi o wzbudzenie w swoim sercu gorącego pragnienia zjednoczenia z Jezusem tak, jak to się dzieje, gdy przyjmujemy Eucharystię, z miłości do Niego. Nie chodzi o uczucia, ale o akt rozumu, wiary i woli. Może mieć formę krótkiej modlitwy lub aktu strzelistego, np. „Wierzę, Jezu, że jesteś rzeczywiście obecny w Eucharystii. Żałuję za grzechy, którymi Cię obraziłem. Kocham Cię! Przyjdź do mojego serca, oddaję się Tobie całkowicie! Nie pozwól mi nigdy odłączyć się od Ciebie!”.

Komunię duchową możemy praktykować wielokrotnie w ciągu jednego dnia, jeśli jesteśmy w stanie łaski uświęcającej.

Jeżeli jesteśmy (tymczasowo, przez dłuższy czas, lub stałe) w stanie uniemożliwiającym mi przyjmowanie Komunii sakramentalnej, to uniemożliwia mi to pełną komunię duchową. Mogę jednak wzbudzić w sobie pragnienie pełnego zjednoczenia z Chrystusem, np. „Tęsknię za Tobą Panie! Mam wielki głód przyjmowania Cię w Twoim Ciele i Krwi! Pomóż mi, by to się mogło stać”.

 

9. Błogosławieństwo. Wszyscy, zaczynając od ojca i matki, błogosławią się wzajemnie (np. czyniąc znak krzyża na czole ze słowami: „w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”). Na zakończenie można zaśpiewać pieśń i zgasić świecę, wypowiadając słowa: „Światło Chrystusa niech pozostanie wśród nas na zawsze”.

 

Propozycję przygotował Wydział ds. Nowej Ewangelizacji Kurii Diecezjalnej Płockiej

27.03.2020 r.

Cytat dnia

 Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!  

                                                          1 Kor 9,16 b

Biblia Tysiąclecia
Zapisz

Ta strona używa COOKIES. Z pomocą cookies zbieramy dane jedynie w celach statystycznych. Możesz usunąć pliki cookies z dysku twardego a także zablokować ich zapisywanie poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki.

x